Self-confidence(ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှု) ဟာ
ကိုယ့်ရဲ့အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ၊ ဘွဲ့တွေရာထူးတွေကလာတယ်ဆိုရင် မဟုတ်သေးဘူး။ နည်းနည်းတော့ဖြစ်နိုင်တာပေါ့နော်။
ဥပမာ – Smart ကျကျဝတ်စားထားတဲ့နေ့ နဲ့
ဆံပင်ကဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ် အင်္ကျီကလည်းမီးပူတိုက်ဖို့အချိန်မရလို့တွန့်ကျေနေတဲ့နေ့နဲ့
လူတောတိုးတဲ့အချိန်မှာခံစားမှုမတူသလိုမျိုး။
iPhone ကိုင်နိုင်ရင်နေရထိုင်ရတာကောင်းနေသလိုမျိုး။
Mercedes စီးနိုင်ရင်မြောက်ကြွမြောက်ကြွဖြစ်နေတာမျိုး။
တပည့်တပန်းတွေကကိုယ့်ကို “မ” နေမှနေသာထိုင်သာရှိတာမျိုး။ 😃

ဒါပေမယ့် ဒါတွေကအပေါ်ယံကိစ္စတွေပဲဖြစ်နေတယ်။
ပြီးတော့ ကိုယ်ကဒါတွေအပေါ်မှာမှီခိုနေရတယ်ဆိုရင်လည်းမဟုတ်သေးပြန်ဘူး။
ဒါကြောင့် ပစ္စည်းဥစ္စာရာထူးစည်းစိမ်ရှိမှ self-confidence ရှိလို့ရနိုင်မယ်ဆိုတဲ့ equation က
လုံးဝ false ( မှားနေတယ် ) လို့တပ်အပ်ပြောလို့ရတယ်။

ဒါဆို ဘဝရဲ့အတက်အကျတွေကြားမှာ
အတွင်းကျကျတည်ငြိမ်တဲ့ self-confidence မျိုးဘယ်လိုရနိုင်မလဲ။

မတ်စေ့တစေ့မှာခေါင်းနဲ့ပန်းရှိသလိုပဲ လူတိုင်းမှာအဆိုးနဲ့အကောင်းရှိတယ်။
ကိုယ့်ရဲ့ဆိုးခြင်းရောကောင်းခြင်းရောကို ဆင်ခြေဆင်လက်ဘာမှမပေးတော့ပဲနဲ့
အပြည့်အဝလက်ခံနိုင်ပြီဆိုရင် self-confidence ဆိုတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိဖို့ဖြစ်လာနိုင်တယ်။
လက်မခံနိုင်သေးသ၍ – တနည်းအားဖြင့်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ညာနေသေးသ၍ကတော့
သူတပါးရဲ့အပြောအမြင်တွေကြားမှာ လုံးချာလည်နေဦးမှာပဲ။ စိတ်မလုံမလဲဖြစ်နေဦးမှာပဲ။
ဂုဏ်တွေဒြပ်တွေပစ္စည်းဥစ္စာတွေကိုအားကိုးနေရဦးမှာပဲ။

ကိုယ့်ရဲ့ perfect မဖြစ်မှုကို လက်ခံနိုင်ပြီ၊
အလုံးစုံမပြည့်စုံမှုကိုလက်ခံလိုက်ပြီ (self-acceptanceရှိပြီ) ဆိုရင်
တပါးသူတွေရဲ့ flaw တွေ အပြစ်အနာအဆာတွေကိုလည်းနားလည်နိုင်လာပြီး
သူတို့ရဲ့ forte (အားသာချက်တွေ) ကိုလည်းပိုပြီးတော့ အထင်ကြီးလေးစားတတ်လာမယ်။
ကိုယ့်ရဲ့အားနည်းချက် အားသာချက်တွေကိုလည်းပိုသိလာမယ်။ ဒါကပထမအဆင့်။

နောက်တဆင့်က ကိုယ့်တန်ဖိုး (value) ကိုကိုယ်သိဖို့လိုတယ်။
ဒီလိုသိဖို့အတွက် ကိုယ့်ရဲ့တန်ဖိုးကဘာလဲသိဖို့လိုတယ်။
ကိုယ်ဟာလူ့အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် ကိုယ့်မိသားစုအတွက် ကိုယ့်တိုင်းပြည်အတွက် ဘယ်လိုအကျိုးပြုနေသလဲ။ တနည်းအားဖြင့်ဆိုရရင် ကိုယ်ရဲ့ contribution ကဘာလဲပေါ့။
Self-worth လို့ခေါ်တဲ့ ကိုယ့်တန်ဖိုးကိုကိုယ်တိုင်သိမှ
ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာကိုကိုယ်ကာကွယ်ထိမ်းသိမ်းနိုင်မှာဖြစ်တယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တန်ဖိုးမထားတဲ့သူကိုဘယ်သူကမှတန်ဖိုးထားမှာမဟုတ်ဘူး။
သနားကောင်းသနားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် လေးစားတန်ဖိုးထားမှာမဟုတ်ဘူး။

ဥပမာ – ကိုယ်က Mall တခုမှာသန့်ရှင်းရေးသမားဆိုပါတော့။
ကိုယ့်အလုပ်မှာသိမ်ငယ်စိတ်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သေချာတာကကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မလေးစားတော့ဘူး။
ကိုယ့်စားဝတ်နေရေးကိုအဆင်ပြေအောင်လုပ်ပေးနေတဲ့ ဒီအလုပ်ကိုလည်း မလေးစားနိုင်တော့ဘူး။
ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေ shopping လာတဲ့လူတွေကိုလည်း ကြည်ကြည်လင်လင်မရှိတော့ဘူး။
ဒါဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ self-worth လည်းမရှိတော့တဲ့အတွက် self-confidence ဆိုတာလည်းမရှိနိုင်တော့ဘူး။
ကိုယ့်လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက်တွေကလည်းကိုယ့်ကိုလေးစားမှာမဟုတ်တော့ဘူး။
တကယ်လို့ အဲလိုမဟုတ်ပဲနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ attitude ( စိတ်နေစိတ်ထား ၊ ခံယူချက် ) က
“ဒီသန့်ရှင်းရေးအလုပ်ဟာအရေးကြီးတယ်။
ငါတို့ mall မသန့်ရှင်းရင် ဈေးဝယ်သူတွေအဆင်မပြေဖြစ်မယ်။
အဆင်မပြေလို့ တခြားသန့်ရှင်းတဲ့ mall တွေကိုသွားရင်
ငါတို့ mall ကဆိုင်တွေစီးပွါးထိခိုက်မယ်…” စသည်ဖြင့် တွေးမယ်ဆိုရင်
ကိုယ့်ရဲ့အလုပ်ပေါ်မှာကိုယ်တိုင်လေးစားမှုရှိလာမယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်းလေးစားမှုရှိလာမယ်။
ကိုယ့်ရဲ့ self-worth ကိုလည်းကိုယ်တိုင်သိတဲ့အတွက် သိမ်ငယ်မှုမရှိတော့ဘူး။
နှိမ်တဲ့သူရှိလာရင်တောင်ကိုယ့်ရဲ့ self-worth ကိုကိုယ်သိတဲ့အတွက်
ကိုယ့်ရဲ့ self-confidence ဟာ မယိုင်လဲသွားနိုင်တော့ဘူး။

Consumerism ခေတ်မှာ self-confidence ကိုအတွင်းကျကျမတည်ဆောက်ထားရင်
အပေါ်ယံလင်းလက်နေတဲ့ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်တွေကိုပဲလိုက်ကြည့်ပြီး
စိတ်က အဝီစိထဲကိုပဲ ခုန်ချချင်နေလိမ့်မယ်။

Self-acceptance > Self-worth > Self-confidence

---

( ဖြည့်စွက်ချက် – ကို ဇင်ဇေ )

ကျန်တာတွေတော့ ဝင် နှမ်းမဖြူးချင်ပေမယ့်
Consumerism ဆိုတဲ့ အသုံးလေးကိုတော့
တစ်ချို့တွေ သေချာမရလိုက်မှာစိုးလို့ လိုရမယ်ရ ကူ ရှင်းပြချင်ပါတယ် ။

အလွယ်ဘာသာပြန်ရင်တော့
“ စားသုံးသူ ၊ စားသုံးမှု တိုးပွါးရေး အဓိက ဝါဒ” လို့
ပြောလို့ရနိုင်မယ် ထင်ပါတယ် ။

ကောင်းတဲ့ဘက်က ကြည့်ရင်
လူတွေကို ပစ္စည်း အသစ် အသစ်တွေ ဝယ်ချင် သုံးချင်စိတ်တွေ ပေါက်အောင်

နည်း အမျိုးမျိုးနဲ့ ဆွဲဆောင် ဖြားယောင်းမယ် ၊
အဲ့လို လုပ်လို့ ဝယ်လိုအားတွေ များလာရင်
သက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်း ထုတ်လုပ်သူတွေ တင်မက
အဲ့ဒီ က ဝန်ထမ်းတွေ ၊
ပြီးတော့ ကုန်ကြမ်း ထုတ်လုပ် – တင်သွင်းသူတွေ နဲ့ ဆက်စပ်သူတွေပါ
ဝင်ငွေတွေပိုရပြီး အဆင်တွေ ပိုပြေကြမယ် ၊
စီးပွါးရေး လည်ပတ်အားလည်း ပိုကောင်းလာမယ်ပေါ့ ။

ဆိုးတဲ့ဘက်က ကြည့်ရင်တော့
လူတွေဟာ ရုပ် ဝတ္ထု ပစ္စည်း အသစ်အသစ်တွေ နောက်ကိုပဲ
တစ်ကောက်ကောက်လိုက်မိကြရင်း ၊
ဒါတွေကို အချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် ကြွားဝါနေကြရင်း
ဘဝရဲ့ တကယ့် အနှစ်သာရတွေ ၊
စိတ်နှလုံး ငြိမ်းချမ်းမှုတွေ နဲ့ ဝေးကွာသွားနိုင်တယ် ။
ထုတ်လုပ်မှုတွေ တိုး တိုးလုပ်နေရတာမို့
သဘာဝ အရင်းအမြစ်တွေရဲ့ ပြုန်းတီးနှုန်းကလည်း
မြင့်တက်လာနိုင်တယ်ပေါ့ ။
ဒီ စနစ် ကြီး တစ်ခုလုံးကို Consumerism လို့ ခေါ်တာပါ ။
ကို ဇဏ်ခီကတော့ ဒီစနစ်ရဲ့ ဆိုးကျိုးကို
သူ့ စာထဲမှာ ခပ်ပါးပါး ထောက်ပြ သတိပေးထားတဲ့ သဘောပေါ့ဗျာ ။

---

Facebook ပေါ်မှာပါ
တော်လှန်ရေး နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ပိုပြီး လူမြင်များနေစေဖို့ ၊
မူရင်း Facebook Post ကို ပိုပျံ့စေချင်ရင် ဒီလင့် ကို သွားပြီး
R C S ( React , Comment , Share ) လုပ်ပေးသင့်ပါတယ် ။
< လုံခြုံရေး အရ စိတ်ချရအောင် တော်လှန် အကောင့်နဲ့ လုပ်နိုင်ပါတယ် ။ )

---

လိုင်းသုံးနေနိုင်သေးရင် ကလစ်လည်း လုပ်ပေးကြပါ …
ဘာတွေ ဘယ်လို ကလစ်ပေးနေလို့ ရမလဲ သိချင်ရင်
ဒီ လင့် ကို နှိပ်ပြီး လေ့လာနိုင်ပါတယ် ။

တကယ်လို့ တန်းပြီး ကလစ်ပေးချင်ရင်တော့
C2D ရဲ့ ဒီ လင့် တွေ ကို ကလစ်ပေးနိုင်ပါတယ် ။

( ဒီလင့်တွေကို VPN သုံးပြီး ကလစ်ပေးနိုင်ပါတယ် ။ )
ရောက်သွားတဲ့ Website က တခြား Articles တွေကိုလည်း
စက္ကန့် ၂၀ စီလောက် ဝင်ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ် ။

Link 1

Link 2

Link 3

---

နွေဦးဖတ်စာ အတွက် Android App လည်း ထုတ်ထားပါတယ် ။
Playstore ကနေ Download ချမယ်ဆို ဒီလင့် ကို နှိပ်ပြီး ယူနိုင်ပါတယ် ။
Playstore သုံးလို့ မရတဲ့ ဖုန်းတွေဆို ဒီ တယ်လီ လင့် ကနေ ယူနိုင်ပါတယ် ။

iOs App တော့ ထုတ်ဖြစ်ဦးမယ် မထင်ပါ ။
( Website ကိုပဲ Safari Browser ထဲကနေ တဆင့်
Add to Home Screen လုပ်ပြီး အလွယ်တကူ ဝင် ဝင်ဖတ်နိုင်ပါတယ် ။ )

---

---